Εγώ όμως ξεχνιέμαι όταν κάθομαι μπροστα στην κύρια βιβλιοθήκη...Χαϊδεύω τα βιβλία,παίρνω κάποιο και προσπαθώ να θυμηθώ τα συναισθήματά μου όταν το διάβαζα,πότε το αγόρασα-τι μ'άρεσε τότε.Μιά απ'αυτές τι μέρες είχα κολλήσει κοιτάζοντας από τον καναπέ το γράμμα Α...Μου έκανε εντύπωση το πόσους "άγνωστους" συγγραφείς έχω μαζέψει εκεί.Εάν εξαιρέσουμε τις Ανθολογίες (είναι καμμιά δεκαριά με καλύτερη την Norton's anthology of English Literature) και τους πιό γνωστούς J.Austin,P.Auster,W.Allen,I.Allende,E.Ambler,M.Atwood,J.Amado,I.Andric,G.Apolinaire και M.Amis όπως και κάποιους που βγήκαν στα Ελληνικά τα τελευταία χρόνια , P.Ackroyd,L.Adreyev,M.Ali,D.Albahari ,στο γράμμα Α υπάρχουν οι εξής "γνωστοί-άγνωστοι":
A.J.ABBOTT "ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΗΤΟΥΣ"-εκδ.ΟΔΥΣΣΕΑΣ ,1982.Συγκλονιστική αυτοβιογραφία ενός κατάδικου με πολύ ωραία εισαγωγή του N.Mailer
B.C.ALEGRIA "ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΦΙΔΙ"-Βίπερ,1972.Πρέπει να το αγόρασα στα μέσα της δεκαετίας του 70.Περού,αγρότες ινδιανοι στις όχθες του ποταμού Μαραντόν,η ιστορία μιάς οικογένειας μέσα από τα μάτια ενός γέρου άνδρα.
Γ.L.Aragon "ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ"-εκδ.ΟΔΥΣΣΕΑΣ 1978 (πρεπει να το επανέκδωσε πρόσφατα).Βιβλίο που σημάδεψε τα μετεφηβικά μου χρόνια.Έξοχη τοιχογραφία της προ του Α Παγκόσμιου πολέμου εποχής.
Δ.M.A.ASTURIAS "Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ"-εκδ.ΠΛΕΘΡΟΝ,1986.Πολύ καλό δείγμα ΛατινοΑμερικάνικης προπολεμικής λογοτεχνίας.Βιβλίο που σημάδεψε τον Μάρκες.
Ε.D.ALLISSON "ΤΟ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟ"-εκδ.ΟΔΥΣΣΕΑΣ 1994.Εκπληκτικό μυθιστόρημα του Αμερικάνικου Νότου.Υπέροχη γλώσσα,απίστευτα σκληρό,ένας θηλυκός Faulkner.Έχει γυριστεί σε ταινία με σκηνοθ.της A.Huston η οποία δεν προβλήθηκε ποτέ.Ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει.
ΣΤ.D.ARES "ΠΟΠΕΡ-Η ΠΑΤΑΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ"-εκδ.ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ 2000. Έπεσε τυχαία στα χέρια μου (μάλλον στο παζάρι του βιβλίου στην Κλαυθμώνος) και είναι μεγαλειώδες.Η αληθινή περιπέτεια ενός σαλεμένου τυχοδιώκτη στα τέλη του 19ου αιώνα ο οποίος προσπαθεί να ιδρύσει κράτος στην Παταγωνία.
Ζ.Δύο βιβλία του Μπ.Ατσάγα (πως γράφεται με Λατινική γραφή άραγε?)"ΕΚΕΙΝΟΙ ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ" και "ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΟΝΟΣ"-εκδ.ΕΚΚΡΕΜΕΣ 1996&1994 αντίστοιχα.Απίστευτος Βάσκος συγγραφέας του οποίου το καλύτερο βιβλίο θεωρείται το "ΟΜΠΑΜΠΑΚΟΑΚ",εχει κυκλοφορήσει στα Ελληνικά,δεν μπορώ να το βρώ...
Λατρεύω την βιβλιοθήκη μου,τώρα που την κοιτάζω πάλι σκέφτομαι πόση μοναξιά θα αισθάνεται ο Zamyatin εκεί ψηλά στις εσχατιές του Ζ...
![](https://resources.blogblog.com/img/icon18_email.gif)
![](https://resources.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif)
Η έννοια του πρότερου έντιμου βίου δεν υφίσταται αγαπητέ μου.Κ βέβαια σας αρέσει να σας λένε ψωνιο εκτός αν για άλλη μια φορά, κρίνω εξ'ιδίων τα αλλότρια. :-)
Για να επιστρέψω στο κείμενο, δεν έχω διαβάσει κανένα από τα βιβλία που αναφέρετε. Η δε Οιδίπα βρίσκεται πάντοτε τουλάχιστον ένα βήμα μπροστά από μένα στο διάβασμα. Κ αυτό φυσικά για μένα είναι χαρά αν κ μέχρι τώρα είχα να παλεύω με τη λίστα της Οιδίπας,με την οποία εξορμούμε πότε-πότε μαζί στην "Πολιτεία" για βιβλία αν κ μου κάνει απιστίες τώρα τελευταία.Δεν πειράζει, κάνω υπομονή αφού υπηρετεί την πατρίδα δια της εξειδίκευσής της στην υψηλή τεχνολογία.
Τώρα έχω κ τη δικιά σας λίστα κ αυτό μου προκαλεί χαρά αλλά κ λύπη γιατί διαπιστώνω πως ποτέ μου δεν θα έχω διαβάσει αρκετά...
At 26/6/06 00:09,
Και πάνω που θα ρωτούσα:Που είναι οι λίστες που μας υποσχεθήκατε οεο?Ελπίζω να ακολουθήσουν κι άλλες περισσότερο θεματικές.
΄Οσο για το post...όχι δε θα σας αποκαλέσω ψώνιο η'κάτι άλλο.΄Ολοι οι άνθρωποι έχουμε αδυναμίες.Απλά τα''αιώνια παιδιά'' τις φανερώνουν πιο εύκολα.Άλλος ''χτίζει'' τους μυς του,άλλος γυαλίζει μετά μανίας το αμάξι του,άλλος ηδονίζεται με την κουζίνα του κι άλλος χαϊδεύει τα βιβλία του(χαμόγελο συγκατάβασης)...Περί ορέξεως...΄
Αυτο το blog όμως ειναι μονο για το βιβλιο n'est pas?Δίνεται κίνητρο για την αναζήτηση τους.Καλό αυτό.Τo be continued λοιπον...
At 26/6/06 10:28,
Αγαπητέ Librofilo μου φαίνεται οτι οι περισσότεροι που διαβάζουμε τα κείμενά σας μοιραζόμαστε απενοχοποιημένα το ίδιο φετίχ: τα βιβλία.
Δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε εσάς αλλά εγώ όταν θα πάω πρώτη φορά σε κάποιο σπίτι το πρώτο πράγμα που ψάχνω διακριτικά με το βλέμμα μου είναι η βιβλιοθήκη. Χαζεύω τα βιβλία των ανθρώπων κάνοντας ένα ιδιότυπο προσωπικό ψυχογράφημα.
Από τα βιβλία κάποιου καταλαβαίνει κανείς πάνω κάτω με τι έχει να κάνει.
Δυστυχώς τα βιβλία του Α που αναφέρετε δεν τα έχω διαβάσει (μερικά ούτε καν ακούσει), οπότε για μένα τουλάχιστον παραμένετε ακόμα μυστήριο... :)
Καλημέρα και καλή βδομάδα!
Librofilo
ladychill
μοιράζομαι το ίδιο πάθος κι έχω τα βιβλία σπαρμένα σε όλο το σπίτι + το πετρικό μου + εξοχικά + αποθήκη και πάλι δε χωράνε. ιταλικά, ελληνικά, παλαιά, βίπερ, bell κτλ.
το μυθιστόρημα που δουλεύω τώρα θα είναι ένα βιβλιοφιλικό θρίλερ και θα χει θέμα μια χαμένη βιβλιοθήκη.
librofilo σου επισημαίνω, αλλά είμαι σίγουρος ότι τον γνωρίζεις τον Μπομπ Τρέιβεν
γνωστός από το αριστούργημα ο θησαυρός της Σιέρα Μάδρε (ταινία από τον Τζον Χιούστον) έχει γράψει και άλλα μεταφρασμένα όσο και μετάφραστα στα ελληνικά
το πλοίο των νεκρών (βίπερ και Αλεξάνδρεια πρόσφατα)
Η επανάσταση των κρεμασμένων (βίπερ)
Το γεφύρι στη ζούγκλα(;) (αμετάφραστο απ' όσο ξέρω) το έχω στα ιταλικά με τίτλο
Il ponte nella jungla
Όλα άπαιχτα μυθιστορήματα περιπέτειας με κοινωνικές όσο ακι υπαρξιακές προεκτάσεις.
η ίδια η ζωή του τρέιβεν είανι ένα μυστήριο
κάποτε ετοίμαζα ένα άρθρο γαι' αυτόν αλλα΄δεν κατάφερα ποτέ αν το ολοκληρωσω
χαιρετισμούς
όλα σου τα ποστ είανι πολύ ενδιαφέροντα
At 26/6/06 14:50, scalidi
At 26/6/06 15:59, scalidi
@nuwanda>Ευχαριστώ γιά την επίσκεψη σας,μου έδωσε τη δυνατότητα να περιπλανηθώ κι'εγώ με τη σειρά μου στο πολυ ενδιαφέρον blog σας.Αν ξέρατε τι αγώνες έχω κάνει εγώ με τα μέλη της δικιάς μου οικογένειας,μικρότερος γιά το που πετάω τα λεφτά μου,τώρα που έχω την οινομική άνεση να κάνω όποια τρέλλα επιθυμώ ακούω γκρίνιες τύπου,που θα τα βάλουμε όλ'αυτά,όλο διαβάζεις και δεν μας μιλάς-είμαι σίγουρος ότι τα έχετε ακούσει κι'εσείς.Σ'όποιον αρέσουμε λοιπόν,έτσι??
@mamaloukas>Αγαπητέ περίμενα να πάω σπίτι για να τσεκάρω ότι εκτός των βιβλίων του Traven που αναφέρετε (εκτός του Ιταλικού),κατέχω και ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΡΟΔΟ που έβγαλε η Αλεξάνδρεια το 1990.Μου δώσατε μία ιδέα για ένα post γιά τον υπέροχο,μυστηριώδη Κο Traven.Μιά μικρή επισήμανση,το μικρό του όνομα δεν ήταν Μπομπ,ουδείς γνωρίζει τι σημαίνει το Β.Το δε Traven ήταν ψευδώνυμο.Περισσότερα στο post μου.Θα ουρλιάξω από χαρά που μου τον θυμήσατε,σας ευχαριστώ.
At 27/6/06 01:04, Ελένη
Αχ κύριε Librofilε μου. Τέλειο ποστ! Συγκινήθηκα γιατί έτσι ακριβώς αισθάνομαι και εγώ όταν κοιτάω τις ντουλάπες με τα παπούτσια μου!
Τα έχω και εγώ κατά αλφαβητική σειρά, ανά σχεδιαστή. Θα νομίσετε ότι υπερτερεί το γράμμα Μ for Manholos. Nope! Το γράμμα που υπερτερεί είναι το F for Ferragamo.
Αγόρασα προχθές κάτι πεδιλάκια με φτερά μούρλια, τώρα βαριέμαι να τα φωτογραφήσω αλλά επιφυλάσσομαι.
Άχ κύριε Librofilε μου, μην αφήσετε να σας χαλάσουν αυτό το τέλειο μπλογκ οι σοβαροφανείς γιατί θα βγω στην κεντρική πλατεία του μπλογκοχωριού και θα κάψω κανένα σουτιέν, να εξηγούμαστε.
At 27/6/06 12:24,
Το αξίωμα του mamalouka ειναι εκπληκτικο. Καθε φορα που βλεπω τη βιβλιοθηκη μου με πιανει καταθλιψη για οσε δεν θα μπορεσω ποτε να διαβασω. Η κόρη μου απο την αλλη πλευρα ειναι πανευτυχης κάθε βραδυ γιατί κοιτάει τη βιβλιοθήκη της με τα παραμυθια της για να διαλεξει τι θα διαβάσουμε και πιστεύει ότι έχει πολλα. Τα καινούρια της προκαλούν μεγάλη χαρά γιατί δεν έχει εικόνα πόσα ακόμη υπάρχουν. Ωραια να εισαι παιδι καποιες φορές. Συγνώμη αν σας κούρασα. Και πάλι μου δώσατε ιδέες αν και δεν έχω προλάβει να διάβασω τις προηγούμενες.
Kate
At 27/6/06 19:52, Ελένη
Όταν λέμε Manholos, όλοι γνωρίζουν ότι μιλάμε για τα εξαντρίκ δημιουργήματα του κυρίου Blahnik. Όπως όταν λέμε Ντόρα όλοι ξέρουν σε ποια κυρία αναφερόμαστε για να μην αναφέρω το ότι όταν στη μπλογκόσφαιρα λέμε Ελένη δε χρειαζόμαστε περαιτέρω διευκρινίσεις... 8-)
Κύριε nuwanda, βρίσκω την πρωήν σύζυγό σας πολύ-πολύ σωστή.
At 28/6/06 13:36, scalidi
Εμένα πάλι τα βιβλία μου -τα περισσότερα- έχουν μόνο την ημερομηνία της αγοράς τους σε ένα εσώφυλλο, για να μου θυμίζουν την εποχή που τα διάβαζα. Απεχθάνομαι τις σημειώσεις, τις υπογραμμίσεις, τα τσαλακώματα. θέλω να τα βλέπω σαν ανέγγιχτα και όποια στιγμή τα ξαναπιάσω στα χέρια μου να έχουν κάτι καινούριο να μου πουν. με συγκινούν βαθύτατα μόνο τα σημεία που ανοίγουν μόνα τους τα βιβλία, λόγω της επίμονης στάσης σε κείνες τις σελίδες. λατρεύω το άρωμά τους, το καθένα έχει το δικό του και δεν διστάζω στο πιο πολυσύχναστο μεγαλοβιβλιοπωλείο με πολύ κόσμο γύρω να τα ανοίγω και να τα μυρίζω πριν τα πάρω. έχω αγοράσει βιβλίο γιατί μύριζε υπέροχα σε μένα. Φετίχ κι αυτό!
κ. Σταμάτη τώρα είδα το σχόλιό σας.Σε αυτό το θέμα έχω αναφερθεί σε αυτό το ποστ μου. Έχω καννιβαλική σχέση με την κουζίνα κ όπως όλοι οι κανίβαλοι έχω ένα μεγάλο σεβασμό στην πρώτη ύλη αλλά υπάρχει για να αναμετρηθούν μαζί μου κ εν τέλει να μου υποταχθεί.
Αχ κύριε librofilo,
να ξέρατε πόσο διάνα χτυπήσατε με αυτό το ποστ!
Ξεκινώντας το στήσιμο ενός σπιτιού με το έτερόν μου ήμισυ το πρώτο μας μέλημα ήταν η βιβλιοθήκη.
Τελικώς παραγγείλαμε δύο κομμάτια περίπου 2x2 μ.
Δεν πιστεύω ότι θα αρκέσουν, αλλά είναι μια καλή αρχή για τα "καλά" μας βιβλία. Τα υπόλοιπα θα μπουν σε άλλο δωμάτιο.
Δεν φαντάζεστε τι αγωνία έχω να δω πώς θα είναι τελικά οι δύο αυτές βιβλιοθήκες στο σπίτι! Συνέχεια αυτό σκέφτομαι!
Και μια ερώτηση προς όλους τους βιβλιόφιλους:
Σας φαίνεται πολύ κακή η απέχθειά μου να δανείζω βιβλία; Δυστυχώς επειδή η ίδια τα κρατώ σε άριστη κατάσταση δεν αντέχω στη σκέψη ότι κάποιος θα τα κακοποιήσει. Από την άλλη έχω τύψεις ότι στερώ τη γνώση...
@ιφιμέδεια>Καλορίζικο το καινούριο σας σπιτικό.Αντιλαμβάνομαι την αγωνία σας,μάλλον καταλαβαίνετε ότι θα είχα την ίδια κι'εγώ σε παρόμοια περίπτωση.Όσον αφορά τον προβληματισμό σας για τον δανεισμό βιβλίων,σας ενημερώνω ότι έχω σταματήσει να δανείζω βιβλία εδώ και 20 χρόνια τουλάχιστον.Φρικάρισα όταν συνειδητοποίησα πόσα βιβλία μου λείπανε από δανεισμούς σε περιστασιακές η μη γνωριμίες.Υπάρχουν άνθρωποι που μου ζητάνε κατά καιρούς κάτι απο την βιβλιοθήκη μου,προτιμώ να τους το αγοράζω (σαν δώρο).Δεν έχω προβλημα με την κακοποίηση των βιβλίων,εγώ ο ίδιος τα κακομεταχειρίζομαι-και αντιπαθώ τις βιβλιοθήκες με τζαμαρία(πιστεύω ότι τα φυλακίζουμε έτσι).Στερείτε γνώση?Μη μου πείτε ότι το πιστεύετε αληθινά αυτό...Ευχαριστώ γιά την επίσκεψη και το σχόλιο.
Δανείζω βιβλία κ δανείζομαι. Νομίζω πως το έχει πει ο Φλωμπέρ. Δεν μπορείς να φτιάξεις πραγματικά μεγάλη βιβλιοθήκη χωρίς να " κλέψεις" κ να σου κλέψουν βιβλία...θα πάρεις, θα δώσεις, θα χάσεις. Έτσι είναι.
Δεν με πειράζει τόσο το τσαλάκωμα των βιβλίων όσο το να μου επιστρέφονται με έντονη οσμή από κουζίνα, από κολώνια ξένη. Έχω πολύ ευαίσθητη μύτη κ τρελλαίνομαι όταν τα βιβλία μου επιστρέφονται με άσχετη μυρωδιά. Προκατάληψη βέβαια, γιατί έχω κ βιβλία που για κάποιο διάστημα έφεραν τη μυρωδιά αγαπημένων προσώπων κ αυτό μου άρεσε πολύ. :-)
Πάντως θέλω να πω ότι αυτή η συζήτηση σε κάποιον " έξω" θα φαινόταν εντελώς παρανοική.
>Πάντως θέλω να πω ότι αυτή η συζήτηση σε κάποιον " έξω" θα φαινόταν εντελώς παρανοική.
Αθήναιε έχεις απόλυτο δίκιο.
Όσο περίεργο κι αν φαίνεται στον Librofilo όντως έχω τύψεις που δεν δανείζω βιβλία, αλλά δεν μπορώ να μπαίνω στη διαδικασία να τα ζητάω πίσω ή να τα βλέπω τσαλακωμένα μετά.
Όσες φορές δάνεισα χρειάστηκε να τα ζητήσω πίσω και αισθάνθηκα πολύ άσχημα. Επιπλέον ήταν κακοποιημένα. Σε μια περίπτωση με δαγκωματιές μωρού (!), σε μιά άλλη καταβρώμικο...
Όσες φορές δάνεισα χρειάστηκε να τα ζητήσω πίσω και αισθάνθηκα πολύ άσχημα. Επιπλέον ήταν κακοποιημένα. Σε μια περίπτωση με δαγκωματιές μωρού (!)
Δαγκωματιές μωρού;! Ε όχι! Το λέει κ ο Πάμπλο Μιράγιες στο " Καλύτερο που μπορεί να συμβεί σ'ενα κρουασάν". : Μικρά ανθρώπου τ'αποκαλεί κ τα βρίσκω μικρά ανατριχιαστικά υποκείμενα του ζωικου βασιλείου.Μάλιστα έχω κ μια ολόκληρη σειρά συνταγών στο αρχείο μου γιαυτά στο γράμμα Κάππα. Κάππα for καθικάκια.
" Καθικάκια στο φούρνο με πατάτες" είναι, τολμώ να πω η αγαπημένη μου συνταή. ;-)
At 1/7/06 03:36,
Αποφάσισα να σας συγχαρώ κι εγώ ύστερα από τόσο καιρό που σας επισκέπτομαι.
Μου αρέσει το ότι δεν κάνετε κούφια επίδειξη των διαβασμάτων σας, που, προφανώς, είναι πάρα πολλά. Καθώς και το ότι δε διανθίζετε τις φράσεις σας με περίτεχνες κουβέντες. Όμως, στ' αλήθεια έχετε αλφαβητικά καταχωρισμένα τα βιβλία σας; Και ποιος τα ξεσκονίζει όλα αυτά και κάθε πότε;
@monikasilia>Αλφαβητικά τα λογοτεχνικά,θεματικά τα υπόλοιπα.Εγώ τα ξεσκονίζω,όποτε το θυμάμαι,δεν αφήνω κανένα να βάλει χέρι στη βιβλιοθήκη μου (οικογενείας συμπεριλαμβανομένης),καταλαβαίνω δε μιά ματιά εάν κάτι δεν πηγαίνει καλά.Όπως βλέπετε δεν μιλάμε για νορμάλ καταστάσεις εδώ.Σας ευχαριστώ γιά τα καλά σας λόγια.
At 2/7/06 04:06,
Εγώ ευχαριστώ που μου απαντήσατε. Καταλαβαίνω απόλυτα από μη νορμάλ καταστάσεις σ' ό,τι αφορά τα βιβλία. Κι έχω προτιμήσει κι εγώ να κάνω δώρο ένα αντί να το δανείσω (και να νιώθω ότι μου λείπει), παρ' όλο που επίσης τα κακομεταχειρίζομαι. Όμως πιστεύω ότι αυτοί που συνηθίζουν να δανείζονται βιβλία, δεν τα αγαπούν, ούτε κι ενδιαφέρονται για τη γνώση. Τα έχουν μόνο για πασατέμπο. Παρεμπιπτόντως, επιτρέψτε μου να θυμήσω στο... πάνελ ένα απόσπασμα από τη Λοάνα, που νομίζω ότι ταιριάζει γάντι.
Όταν ο ήρωας βαρέθηκε πια να ακούει το ηλίθιο σχόλιο: "Τα έχετε διαβάσει όλα αυτά τα βιβλία;"
απαντούσε: "Όχι κανένα, αλλιώς γιατί να τα κρατάω εδώ;Εσείς φυλάτε τις κονσέρβες όταν τις αδειάσετε;"
Μη μου πείτε ότι δεν έχετε ακούσει κι εσείς δεκάδες φορές αυτό το σχόλιο;
Αυτά. Και επί της ουσίας, πότε με το καλό θα μας πείτε για το γράμμα Κ της βιβλιοθήκης σας;
At 2/7/06 10:17, Ελένη
Πάντως όποιος έχει διαβάσει μερικά βιβλία παραπάνω δεν έχει κάνει και κανένα κατόρθωμα, ούτε αποτελεί κάποια ιδιαίτερη περίπτωση για να περιφέρεται με ύφος μοιραίο και να διηγείται πόσο συνεπής εμφανίζεται ως προς το φετιχισμό του.
Σε τελευταία ανάλυση, όλοι μας ξέρουμε ότι οι φετιχιστές είναι οι χειρότεροι των εραστών.
Εξάλλου πολλοί έχουν καταβροχθίσει ποσότητες βιβλίων αλλά παρ'όλα αυτά δεν είναι σε θέση να συντάξουν ούτε 10 αράδες εις την απλή ελληνική.
Είναι αυτονόητο πως δεν αναφέρομαι σε κάποιο συγκεκριμένο σχόλιο απλά μου ήρθε διαβάζοντας όλη τη συζήτηση.
Γράφουμε και εμείς κανένα μπλαζέ πότε-πότε κ το κάνουν ανατολικό ζήτημα " αι γυναίκαι". Μέχρι κ φαλλοκράτη με λένε. Για να δούμε τί θα πουν γιαυτό το ποστ!
Πολύ ωραίο ποστ!
" Έτσι μιλώ για σένα κ για μένα" λέει ο Ελύτης.
Μπορεί να το απαγγείλετε στη βιβλιοθήκη σας, την επόμενη φορά που θα καθίσετε στον καναπέ, απέναντί της.
Το ψιθυρίζω κ εγώ περιπαθώς στην κουζίνα μου κάθε που μπαίνω για να μαγειρέψω.
" Έτσι μιλώ για σένα κ για μένα..."