Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 10, 2007
posted by Librofilo at Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 10, 2007 | Permalink
Σκόρπια (part I)
Ελαφρώς εξαφανισμένος το τελευταίο διάστημα με την πολλή δουλειά και ένα επαγγελματικό ταξίδι αρκετών ημερών στο Λονδίνο,έχω αφήσει πίσω διαβάσματα τριών εβδομάδων τουλάχιστον.Θα προσπαθήσω να αναπληρώσω με δύο ποστς αυτή την εβδομάδα ώστε από την επόμενη να μπω στον κανονικό ρυθμό.

Γιά σήμερα λοιπόν το μενού έχει 4 βιβλία,δύο που ασχολούνται με την επαρχία των ΗΠΑ και της Μ.Βρετανίας αντίστοιχα ,ένα ωραίο κείμενο του Π.Μάρκαρη και ένα όμορφο και τρυφερό graphic novel-είδος που ενδέχεται να κυριαρχήσει τα προσεχή χρόνια σε πείσμα της Ελληνικής σοβαροφάνειας.

Οι «ΧΑΜΕΝΕΣ ΨΥΧΕΣ» του σχετικά νέου μυθιστοριογράφου Michael Collins (Εκδ.ΠΟΛΙΣ,σελ.389) (72),είναι ένα ενδιαφέρον και μάλλον προβλέψιμο μυθιστόρημα γιά την Αμερικάνικη επαρχία (θέμα που απ’ότι καταλαβαίνω απασχολεί πολύ τον συγγραφέα γενικότερα).

Το πλαίσιο είναι μιά παρακμάζουσα μικρή θρησκόληπτη πόλη στις Μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ.Ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου,ο αστυνομικός Λώρενς την βραδιά του Χαλογουίν ανακαλύπτει το πτώμα ενός τρίχρονου κοριτσιού.Την μικρή την πάτησε ένα αυτοκίνητο και ο οδηγός εγκατέλειψε το πτώμα,αφού πρώτα το τοποθέτησε πίσω από τους θάμνους.Ο βασικός ύποπτος (και σχεδόν σίγουρος δολοφόνος)είναι το αστέρι της τοπικής ομάδας αμερικάνικου ποδοσφαίρου της μικρής πόλης,η οποία γιά πρωτη φορα διεκδικεί κάποιο τίτλο.Οι εντολές από τις τοπικές αρχές γιά συγκάληψη του φόνου είναι σαφείς.Ο Λώρενς καλύπτει αλλά αισθάνεται ενοχές,αρχίζει να ψάχνει την ιστορία και μπλέκεται σε ένα κουβάρι αποκαλύψεων και διαπλοκών όπου όλοι κουβαλάνε κάποιο μυστικό και κάποιο ψέμα.Χαμένες ψυχές,χαμένες ζωές σε μιά αδίστακτη/απρόσωπη συντηρητική και μίζερη επαρχιακή πόλη.

Το θέμα είναι αρκετά συνηθισμένο,το έχουμε δει σε πολλές ταινίες,το έχουμε διαβάσει σε αρκετά βιβλία (από τα κορυφαία του είδους,το «Empire Falls» του Ρούσσο).Το σασπένς είναι προβλέψιμο,αλλά η ικανότητα του συγγραφέα να πετυχαίνει την γκρίζα ατμόσφαιρα και την ηλιθιότητα των κατοίκων της πόλης ισορροπεί το βιβλίο,το οποίο με ένα καλό σκηνοθέτη (Clint Eastwood?)θα γινόταν μιά πολύ καλή ταινία.

Εντονη είναι η παρουσία της Αμερικάνικης επαρχίας και στο Graphic Novel του Craig Thompson «BLANKETS» (Εκδ.ΚΨΜ,σελ. 592) (83).Ο επιτυχημένος καρτουνίστας Thompson ολίγον αυτοβιογραφικά εξιστορεί τη ζωή ενός ευαίσθητου νεαρού στην επαρχία του Ουισκόνσιν,ο οποίος μεγαλώνει σε ένα άκρως θρησκόληπτο περιβάλλον και βρίσκει διέξοδο μόνο στη ζωγραφική.Σε μιά θρησκευτική κατασκήνωση γνωρίζει μιά κοπέλλα που τον κατανοεί,οι δύο έφηβοι ερωτεύονται και προσπαθούν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες της απόστασης και του οικογενειακού τους περιβάλλοντος το οποίο τους καταπνίγει.

Τρυφερή ιστορία που την κάνει πολύ γοητευτική το απλό και ασπρόμαυρο σκίτσο του Τόμσον το οποίο έχει προοπτική και είναι ιδιαίτερα ζωντανό.Εκπληκτική η αναπαράσταση των παιδικών ονείρων,της υπαίθρου με τα περισσότερα σκίτσα (του χιονιού,της κουβέρτας,των κρεββατιών) να έχουν συμβολικό χαρακτήρα.Το σκίτσο του Τόμσον έχει κίνηση,ρυθμό και θυμίζει κινηματογραφική ταινία.

Τα πόστερς στα δωμάτια των πρωταγωνιστών απηχούν τα διαφορετικά στάδια της Αμερικάνικης ποπ κουλτούρας,τα παιδιά όταν είναι μικρά φορούν πυζάμες Μπάτμαν,ενώ όταν ο Κρεγκ επισκέπτεται την Ράϊνα,το δωμάτιο της είναι καλυμμένο με αφίσες των Νιρβάνα και της νεαρής (τότε) Μπγιόρκ υποδηλώνοντας την μετάβαση στην grunge εποχή.

Εξαιρετική δουλειά στο δύσκολο και απαιτητικό είδος του Graphic Novel,ωραία έκδοση,ενδιαφέρων πρόλογος (στον οποίο συγκρίνεται το Blankets με το Πορτραίτο του Καλιτέχνη σε νεαρή ηλικία του Τζόϋς-πρωτότυπο τουλάχιστον σαν σκέψη),ένα βιβλίο που αξίζει να προσεχθεί.


Στην πολύ ενδιαφέρουσα σειρά των εκδόσεων Πατάκη, «Η κουζίνα του συγγραφέα»,βγήκε το αυτοβιογραφικό βιβλίο του Π.Μάρκαρη «ΚΑΤ’ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ» (Εκδ.Πατάκης,σελ.197) (77).
Το βιβλίο είναι μιά εξιστόρηση ορισμένων επεισοδίων της ζωής του εξαιρετικού συγγραφέα και πνευματικού ανθρώπου Π.Μάρκαρη.Ο δημιουργός αναπολεί τα χρόνια της Πόλης σε μιά αφήγηση που θυμίζει έντονα την Ισταμπούλ του Παμούκ,περιγράφει την συνεργασία του με τον Θ.Αγγελόπουλο όπως και την περιπέτεια των μεταφραστικών του επιτευγμάτων-πράγματα που ο περισσότερος κόσμος είτε αγνοεί,είτε ξεχνάει.
Κοντολογίς ένα βιβλίο που δεν αφορά μόνο τους θαυμαστές του συγγραφέα αλλά και όποιον ενδιαφέρεται γιά την περιπέτεια της γραφής.


Το βιβλίο της Αγγλίδας συγγραφέως Minette Walters «Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΗΣ ΑΛΕΠΟΥΣ»(Εκδ.ΠΟΛΙΣ,σελ.460)(85)είναι από κάθε άποψη εξαιρετικό.
Μυθιστόρημα βρετανικού στυλ,ελαφρώς παλιομοδίτικο θρίλερ που διαδραματίζεται στην Αγγλική εξοχή.

Η μικρή και ειδυλιακή κοινότητα του Σένστηντ στην επαρχία του Ντόρσετ δέχεται εισβολή από μιά ομάδα περιπλανώμενων «ταξιδιωτών»,οι οποίοι αποφασίζουν να κάνουν κατάληψη ενός μέρους του δάσους και να ζήσουν εκεί εκμεταλλευόμενοι κάποιο κενό του νόμου.Οι «ταξιδιώτες» καθοδηγούνται από ένα σκοτεινό και μυστηριώδη τύπο με το χαρακτηριστικό όνομα Fox Evil,ο οποίος δείχνει να γνωριζει πολύ καλά τα μυστικά της περιοχής και κυρίως την ιστορία του μεγαλοκτηματία Λόκιερ-Φοξ,ο οποίος πρόσφατα έχασε την γυναίκα του με περίεργο τρόπο και κατηγορήθηκε από κάποια μέλη της κοινότητας ως υπεύθυνος γιά τον χαμό της.Στην ιστορία εμπλέκεται η νόθος εγγονή του Λόκιερ-Φοξ,που είχε δοθεί γιά υιοθεσία αμέσως μετά τη γέννηση της.

Η Γουόλτερς με εξέπληξε ευχάριστα.Το θρίλερ είναι έντονα κλειστοφοβικό παρ’ότι εκτυλίσσεται στην εξοχή.Ο ρυθμος ανεβαίνει και η αγωνία φτάνει στο κατακόρυφο όταν αναλαμβάνει δράση ο Fox Evil ο οποίος είναι ένας ιδιότυπος και αδίστακτος σήριαλ κίλερ που μπροστά του ωχριούν οι Αμερικανοί «συνάδελφοί του». Γοτθικό στυλ αναμεμιγμένο με αστικό δράμα το βιβλίο της Γουόλτερς έχει εξαιρετική δομή χαρακτήρων,σπιρτόζικο διάλογο,οικογενειακές σκηνές γεμάτες φαρμάκι και μίσος,οικιακή βία συνδιασμένη με το γκροτέσκο της εξοχής και κυρίως ατμόσφαιρα ίδια με την παλιά αριστουργηματική ταινία του Πέκινπα «Αδέσποτα σκυλιά» (Straw dogs).

Βιβλίο απολαυστικό από όποια πλευρά και άν το δεις,αλλά κυρίως ιδανικό γιά τις κρύες και υγρές νύχτες του χειμώνα,τυλιγμένος σε καρώ κουβέρτα,σε αναπαυτική πολυθρόνα με ένα malt στο χέρι και την μύτη να τρέχει από το συνάχι.
 



16 Comments:


At 10/9/07 13:06, Blogger scalidi

Συμπέσαμε απολύτως στο πρώτο...

 

At 10/9/07 13:48, Blogger Librofilo

@Scalidi>Συμπτώσεις όχι και τόσο τυχαίες τελικά.Καλώς σε βρήκα.

 

At 10/9/07 13:55, Blogger alef

Εμείς συμπέσαμε στο συναχάκι και την καρώ κουβερτούλα! Αστειεύομαι (αλλά όχι εντελώς), στο πρώτο και στο τέταρτο συμπέσαμε, για το δεύτερο θα με κάνετε πάλι να τρέχω, αξιολάτρευτοι λέμε οι αγικοί συνειρμοί (ξέρετε ποιοί)και σπάνια τύχη τόσα καλά βιβλία μαζεμένα (αν και γνωρίζετε καλά και την τέχνη της επιλογής), άλεφ με συναχάκι όντως και με έναν λαιμό χάλια (μιλώ όμως ακόμα, δυστυχώς!)

 

At 10/9/07 14:50, Blogger Librofilo

@Alef>Ευχαριστώ,αλλά ούτε συνάχι,ούτε καρώ κουβέρτα-συνειρμός ήταν κι'αυτό.Περαστικά εύχομαι.

 

At 10/9/07 15:29, Blogger anagnostria

Και μόνο η ατμόσφαιρα ανάγνωσης όπως την περιγράφεις, αγαπητέ, είναι αρκετή να με κάνει να σπεύσω στο βιβλιοπωλείο. Αν ακόμα προσθέσεις και το αναμμένο τζάκι...(κάπως νωρίς βέβαια) αλλά νομίζω θα φυλάξω το βιβλίο για τότε...

 

At 10/9/07 16:09, Blogger Librofilo

@Anagnostria>Σωστά,ξέχασα το τζάκι..

 

At 10/9/07 16:23, Blogger mamaloukas

πάω κι εγώ για Αλεπού (οι Πόλις άγαλμα θα σου κάνουν)
έτοιμος ήμουν από την κριτική μόλις ανέφερες και τη ταινία του Πέκινπα (πολυαγαπημένη μου) με σκότωσες
καλώς ήρθες

 

At 10/9/07 20:52, Blogger Librofilo

@Mamaloukas>Βρε καλώς το παιδί..Πως ήμουν σίγουρος ότι το είχες διαβάσει?Λάθος...Η ταινία είναι εκπληκτική,μη το δένεις κόμπο ότι έχει σχέση,δικός μου συνειρμός είναι αυθαίρετος.

 

At 10/9/07 23:54, Anonymous Ανώνυμος

Καλώς ορίσατε. θα σας μελετήσουμε σιγά σιγά , μιας και ο χρόνος είναι λίγο ακομψα μοιρασμένος αυτές τις μέρες.
ριτσα

 

At 11/9/07 10:13, Blogger Librofilo

@Ρίτσα>Ευχαριστώ πολύ,έρχονται και άλλα σε δυό-τρεις μέρες.

 

At 11/9/07 20:03, Blogger Maria Iribarne

Είμαι "άρρωστη" με τη Minette Walters. Περισσότερο από όλα τα βιβλία της με έχει αγγίξει το "Εκδίκηση από το παρελθόν" (The icehouse).Αν το βρείτε πουθενά,μην το περιφρονήσετε (αν και υποψιάζομαι ότι με συγκίνησε τόσο γιατί είμαι γυναίκα). ΄Εχει κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Plus one (κάτι σαν τα Bell), δεν το έχω δει σε καλύτερη έκδοση.

 

At 12/9/07 14:26, Blogger Librofilo

@Maria Iribarne>Τις ξέρω τις εκδόσεις αλλά δεν ήξερα ότι έχουν βγάλει Μ.Walters.Θα το ψάξω,ευχαριστώ.

 

At 13/9/07 00:25, Blogger ioeu

καλό φθινοπωράκι!

 

At 13/9/07 12:55, Blogger Librofilo

@Ioeu>Ευχαριστώ και εύχομαι το ίδιο και γιά σένα.

 

At 15/9/07 09:22, Anonymous annabooklover

Μόνο στο Blankets συμπέσαμε αλλά εγώ δεν ενθουσιάστηκα τόσο. Μου την έδινε ο ήρωας και οι χριστιανικοί δισταγμοί του.

 

At 15/9/07 19:45, Blogger Librofilo

@Annabooklover>Καταλαβαίνω αλλά ήταν αυτοβιογραφικό και μη ξεχνάμε πως ζουν στην Αμερικάνικη επαρχία.Το σχέδιο πάντως καταπληκτικό