Τρίτη, Ιουνίου 26, 2007
posted by Librofilo at Τρίτη, Ιουνίου 26, 2007 | Permalink
Αμαρτίες γονέων...
Μιά ζεστή καλοκαιρινή νύχτα στο Μέμφις του Τενεσσή,ο Γουώλτερ Σέλμπυ δεξί χέρι του Κυβερνήτη,πολλά υποσχόμενος γιά πολιτική καρριέρα (μιά ζωντανή ενσάρκωση του Αμερικάνικου ονείρου με άλλα λόγια),συναντάει τυχαία μιά πανέμορφη και πεταχτούλα κοπελίτσα.Όπως στις παραδοσιακές Χολυγουντιανές ταινίες ερωτεύονται,παντρεύονται κάνουν δυό παιδάκια αλλά η τραγωδία παραμονεύει στη γωνία.Αρκετά χρόνια μετά,ο γιός του Σέλμπυ,ο Φρανκ επιτυχημένος ηθοποιός με κατεστραμμένη προσωπική ζωή ψάχνει στο Μέμφις τα αρχεία των εφημερίδων να μάθει την αλήθεια γύρω από τη ζωή των φυσικών του γονιών,οι οποίοι μέσα σε μία νύχτα εξαφανίστηκαν από τη ζωή αυτού και της μικρής του αδελφής.

Αυτή είναι λίγο-πολύ η ιστορία του αριστουργήματος του Jim Lewis «Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟΣ» (Εκδ.ΝΕΦΕΛΗ, σελ.409) , (88). Ο νεαρός και πολλά υποσχόμενος συγγραφέας και σεναριογράφος έγραψε ένα επικό μυθιστόρημα με στοιχεία bildungsroman (μυθιστόρημα μαθητείας)το οποίο είναι μοντέρνο με τον τρόπο του,χρησιμοποιώντας κλασσικό τρόπο γραφής και «παλιομοδίτικα» μέσα.

Το βιβλίο είναι η ιστορία δύο πολύ διαφορετικών ανθρώπων ενός πατέρα και του γιού του και είναι γραμμένο σε δύο μέρη.Το πρώτο μέρος αφηγείται την ιστορία του πατέρα Γ.Σέλμπυ ενός υπερβολικά καλού ανθρώπου (σχεδόν τέλειου),ο οποίος πέφτει θύμα του έρωτά του και διαπράττει ένα μοιραίο λάθος που του καταστρέφει τη ζωή.Είναι επίσης η ιστορία του γιού τού Σέλμπυ,του Φρανκ τον οποίο τον συναντάμε σε μία κρίσιμη καμπή της ζωής του,όταν προσπαθεί να βρει τον εαυτό του και να καταλάβει ποιός είναι και τι συνέβη στην παιδική του ηλικία που του άλλαξε κυριολεκτικά τη ζωή.

Υπάρχει στο μυθιστόρημα το ύφος της αρχαίας τραγωδίας όταν τα περισσότερα πράγματα καθορίζονται από τη μοίρα που έχει σημαδέψει αυτή την οικογένεια.Ο συγγραφέας με ακρίβεια εντομολόγου σαν ένας διαφορετικός Ναμπόκοφ εξετάζει τις μικρές λεπτομέρειες στις ζωές των πρωταγωνιστών του μυθιστορήματος.

Το μυθιστόρημα θυμίζει τις ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ του Franzen (ένα εξίσου διεισδυτικό βιβλίο) σε πολλά σημεία.Το δε στυλ του Λιούις αλλάζει πολλές φορές κατά την διάρκεια του βιβλίου.Από παραδοσιακό γίνεται μοντέρνο και πάλι παραδοσιακό επιταχύνοντας στο φινάλε όπου η συγκίνηση ξεχειλίζει αλλά ο συγγραφέας κατορθώνει με υπέροχο τρόπο να κρατήσει τις ισορροπίες.

Η ψυχολογική σκιαγράφηση των πρωταγωνιστών είναι λεπτομερής , οι πρωταγωνιστικοί (πατέρας και γιός) χαρακτήρες είναι στέρεοι και συμπαγείς δραματουργικά.Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως έχει η σύζυγος του Σέλμπυ και μητέρα του Φρανκ,η μοιραία καλλονή Νικόλ η οποία φαίνεται να ασφυκτιά μέσα σε έναν «τέλειο γάμο» με τον «τέλειο σύζυγο».Ο Λιούις σχολιάζει με τον τρόπο του το «Αμερικάνικο όνειρο» όπως πολλοί άλλοι μεγάλοι συγγραφείς έχουν κάνει,αλλά αυτός ο τρόπος περισσότερο μου έφερε στο μυαλό μιά ταινία του Καζάν ,τον εξαιρετικό ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ,παρά άλλα μυθιστορήματα που «σχολιάζουν» τον Αμερικάνικο τρόπο ζωής.

Ο «Βασιλιάς» είναι ένα υπέροχο βιβλίο που ευτύχησε στην ελληνική του απόδοση από την εξαιρετική δουλειά της Κας Δελιώτη και την ωραία έκδοση της «Νεφέλης». Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να βρεί ανάλυση του βιβλίου από τον εξαιρετικό κριτικό Τ.Γουδέλη εδώ
 



8 Comments:


At 27/6/07 01:48, Blogger aura voluptas

Σας βγάζει μια έμπνευση ο καύσωνας μάλλον ή οι αναγνώσεις στην παραλία ξεκίνησαν για τα καλά . Το ένα ποστ πίσω από το άλλο, το ένα καλύτερο από το άλλο, τέλεια !

Και το σημερινό σας ποστ εξαιρετικό. Λέω να διαβάσω πρώτα τις "Διορθώσεις" (μιας και τις αναφέρατε) που με περιμένουν την αδιόρθωτη στο ράφι με τις 750 και βάλε σελίδες τους (δέος), εδώ και κάτι μήνες. Τί λέτε ? (Άσε Άουρα, έχεις και το "Πουλί" που περιμένει... Ωχ ! Σωστά ! Το "Πουλί"...)

Και μη μου πείτε ότι δεν αντέχετε τη ζέστη . Αλλιώς δε θα ανεβάζατε το γλυκό αυτό τραγουδάκι, θα ανεβάζατε το "Γιε μου" του Κόκκοτα (κλασσικό σημάδι θερμοπληξίας) που του πάει κι αυτό πάνω-κάτω (μάλλον εμένα με βάρεσε η ζέστη). :-)))

Καλές αναγνώσεις, πάντα !!

 

At 27/6/07 12:31, Blogger Librofilo

@Aura voluptas>Πολλή παραλία δεν έχω πάει ακόμα και οι διακοπές μου αργούν δυστυχώς.Αφήστε δε που δεν πολυδιαβάζω λόγω έλλειψης χρόνου τελευταία και μου την έχει δώσει.Ευχαριστώ γιά τα καλά σας λόγια για τα τελευταία ποστς,είστε από τους λίγους που επισκέπτονται τα μπλόγκια με τον καύσωνα απ'ότι φαίνεται.
Ακόμα δεν έχετε διαβάσει Μουρακάμι?Αργείτε,πολύ αργείτε...
Εάν είχα το Γιέ μου,μπορεί και να το σκεφτόμουνα,αν και όπως θα έχετε παρατηρήσει με την Ελληνική μουσική έχω ένα ψιλοπροβληματάκι-πάντως αυτό που "ανέβασα" μ'αρέσει πολύ,δεν έχει πολυ μεγάλη σχέση όμως με το βιβλίο,απλά έτσι μου ήρθε γιατί μιλάει γιά πατέρα-γιό.Καλές αναγνώσεις και σ'εσάς και καλή δύναμη με το heatwave.

 

At 27/6/07 15:54, Anonymous Ανώνυμος

Α! μη το λέτε αυτό! Υπάρχουν αρκετοί που επισκέπτονται το μπλόγκ σας - απλώς τώρα, είναι λιγάκι δύσκολο να σχολιάσει κανείς τα εξαιρετικά ποστ που ανεβάζετε. Ιδίως όταν, με 45 βαθμούς και διακοπή ρεύματος (ο φορητός δουλεύει και με μπαταρία), αφήνεσαι να ξεχαστείς ακούγοντας το τραγούδι.

Καλή συνέχεια!

 

At 27/6/07 16:00, Blogger Librofilo

@Ανώνυμος>Σας ευχαριστώ γιά τα καλά σας λόγια.Αυτό που έγραψα δεν ήταν μόνο γιά το δικό μου μπλογκ,το οποίο δεν διακρίνεται γιά την πληθώρα των σχολίων που συγκεντρώνει.Είναι η μοίρα των μπλογκ που γράφουν κυρίως γιά βιβλία αυτή,τι να σχολιάσει κανείς εάν δεν έχει διαβάσει το βιβλίο ή δεν έχει κάτι να πει,σωστά?Ήταν γενικότερη παρατήρηση γιά το τι συμβαίνει στην "μπλογκόσφαιρα" την καλοκαιρινή περίοδο.Η θερινή ραστώνη επηρεάζει,κακά τα ψέμματα.

 

At 27/6/07 16:10, Anonymous nuwanda

libro, συμφωνω μαζι σου. Με τι ορεξη να κατσει καποιος να διαβασει για βιβλια οταν λιωνει απο τη ζεστη και οταν η ΔΕΗ κοβει το ρευμα καθε τρεις και λιγο....

δεν πειραζει ομως, συνεχισε να γραφεις, ετσι κι αλλιως τα κειμενα μενουν (τα βιβλιοφιλικα μπλογκ ειναι απο τα λιγα που τα κειμενα δεν χανουν το ενδιαφερον τους μετα απο λιγες μερες....)

 

At 27/6/07 16:25, Anonymous Ανώνυμος

Έετε δίκιο, την επιρροή τόυ καύσωνα την βλέπετε... είναι που γράφω γρήγορα γιατί ακούγονται καμπανούλες από το μηχάνημα.

 

At 28/6/07 10:54, Blogger Librofilo

@Nuwanda>Ευχαριστώ φίλε μου

 

At 28/6/07 10:56, Blogger Librofilo

@Ανώνυμος>Οι καμπανούλες δεν κάνουν κακό,μην αρχίσει να ρίχνει σφαλιάρες το μηχάνημα,τότε ν'αρχίσετε ν'ανησυχείτε.Εμένα που μου τρέμει καμμιά φορά τι να πω?Είναι από τις βλακείες που γράφω μάλλον.